„Eitt af því sem kannað er við stílgreininu er læsileiki textans. Í bók sinni Läsbarhet (1968) hefur sænski fræðimaðurinn C.H. Björnsson komið sér upp mælikvarða á málleg einkenni sem ákvarða læsileikann.  Þennan mælikvarða hafa margir síðan tekið upp þótt hann hafi verið gagnrýndur í einstökum atriðum.

Mælikvarði Björnssons er tvíþættur.  Annars vegar reiknaði hann úr hlutfallstölu langra orða (lengri en sex bókstafir) í 2000 orða samhangandi úrtaki textans og hins vegar orðafjölda í 200 málsgreinum sama texta.  Þessar tvær hlutfallstölur eru síðan lagðar saman og niðurstöðutalan er „læsileikastuðull“ textans (läsbarhetsindex, skammstafað lix). Ef orðafjöldi í málsgreinum er t.d. að meðaltali 15 og  20% orðanna eru lengri en sex bókstafir verður læsileikastuðullinn = 35.  Þegar textar með mismunandi læsileikastuðla voru bornir undir fjölda fólks urðu niðurstöðurnar sem hér segir:

 

Textar með hlutfallstölu	20: mjög auðveldir
"	30: auðveldir
"	40: ögn erfiðir
"	50: erfiðir
"	60: afar erfiðir

Orðatalning innan einstakra málsgreina getur gefið eindregna vísbendinu um læisleika viðkomandi texta. Talning orða sem eru lengri ern 6 bókstafir er hins vegar vafasamari viðmiðun. Mikið ræðast af merkingu og samröðun þessara orða.  Nokkuru tilhneiging hefur verið til þess á síðustu árum að kanna fremur inntak textans, þ.e. skiljanleika hans en læsileika.  Forsendan er þá sú að ekki sé alveg víst að lesandi skilji texta þó að hann geti lesið hann viðstöðulaust.  Þessar kannanir hafa því beinst að fyrirbærum eins og samþjöppun málsgreina, ríðnir sértækra orða o.s.frv. Niðurstöður eru umdeildar; enn hefur a.m.k. ekki tekist með slíkum aðgerðum að búa til jafneinfaldan og handhægan mælikvarða og læsileikastuðull Björnssons er óneitanlega.“

Í neðanmálsgrein segir: „Niðurstöður Steinunnar Stefánsdóttur gefa einnig vísbendingu um að lix-formúla Björnssons sé vel nothæf sem mælikvarði á læsileika íslenskra texta.“

(Textinn er tekinn úr Íslenskri stílfræði eftir Þóri Óskarsson, ritstjóri er Þorleifur Hauksson, s. 98 -99.  Styrktarsjóður Þórbergs Þórðarsonar og Margrétar Jónsdóttur Háskóla Íslands og Mál og menning gáfu út,  árið 1994.)